Δημήτριος Οικονομίδης
Ο Δημήτριος Δημοσθένη Οικονομίδης γεννήθηκε στην Καρυά στις 11 Αυγούστου 1913. Έφυγε από την γενέτειρα του σε ηλικία μόλις 17 ετών, έχοντας ως προορισμό την Λάρισα, εκεί εργάστηκε ως υπάλληλος ξενοδοχείου. Κατόπιν κατέβηκε στην Αθήνα όπου και φοίτησε σε νυχτερινή σχολή και παράλληλα πήρε μαθήματα επιπλοποιού.
Η χρονιά του 1932 έμελλε να σημαδεύσει καταλυτικά την ζωή του, επέστρεψε στο χωριό του όπου εργάστηκε ως επιπλοποιός, εντάχθηκε στην τοπική οργάνωση του Κ.Κ.Ε., ενώ ταυτόχρονα άρχισε να επιδίδεται στην ζωγραφική.
Το 1940,δίνει εξετάσεις και εισάγεται τρίτος στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Με την έκρηξη του πολέμου, στρατεύεται.
Το καλοκαίρι του 1942 επιστρέφει και πάλι στην Καρυά και εντάσσεται στις τάξεις του εφεδρικού ΕΛΑΣ. Ο στρατιώτης που ενσαρκώνει μέσα του σχεδιάζει το πρώτο σαμποτάζ εναντίον των Γερμανών στην γέφυρα της Σκοτίνας, ενώ το ανήσυχο πνεύμα του τάσσεται στον αγώνα και φιλοτεχνεί το προπαγανδιστικό υλικό εναντίον των Γερμανών.
Τον Απρίλιο το 1943 οι ναζί εντοπίζουν στο σπίτι του αφίσες με το όνομα του και καίνε την γενέτειρα του, ο ίδιος καταφεύγει στον Όλυμπο, γλιτώνοντας την σύλληψη. Εν τω μεταξύ εντάσσεται στην 1η Μεραρχία του ΕΛΑΣ.
Με την απελευθέρωση, συνεχίζει την αντιστασιακή ζωγραφική του για την τοπική οργάνωση του ΚΚΕ. Από το 1944 έως και το 1947 συνέχισε τις σπουδές του στην ζωγραφική, στερούμενος πολλά και εργαζόμενος σκληρά. Αρωγός του στην καλλιτεχνική και αντιστασιακή του πορεία στάθηκε η σύζυγος του Αικατερίνη Γκόλτσιου-Οικονομίδη.
Ο Δημήτριος Οικονομίδης απεβίωσε σε ηλικία μόλις 38 ετών στις 13 Μαΐου 1951.
Πρωτότυπα έργα του βρίσκονται και στην «Στέγη Πολιτιστικής Κληρονομιάς Της Κοινότητας Καρυάς»
Δημήτριος Κατσικογιάννη
Ο Δημήτριος Κατσικογιάννης γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1915 στην Καρυά. Προωθήθηκε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών από τον Αναστάσιο Αβέρωφ Τοσίτσα για να αξιοποιήσει το καλλιτεχνικό του ταλέντο. Εντάχθηκε στο ΕΑΜ και το ΚΚΕ. Το 1939 πήρε υποτροφία για το Παρίσι. Τον ίδιο χρόνο έκανε μελέτη για την αναστήλωση του μουσείου των Δελφών. Αποφοιτώντας από την Σχολή Καλών Τεχνών ήταν κάτοχος επτά βραβείων γλυπτικής. Τον Μάιο του 1949 συνελήφθη και φυλακίστηκε στις φυλακές της Κέρκυρας, της Λάρισας, Αλικαρνασσού και των Τρικάλων. Αν και κρατούμενος δεν έπαψε ποτέ να ζωγραφίζει και να φιλοτεχνεί προπλάσματα γλυπτών, «τα έργα της φυλακής» που δεν καταστράφηκαν από τους δεσμοφύλακες διοχετεύθηκαν στην Αθήνα.
Το 1952 ύστερα από φυλάκιση δύο χρόνων καταδικάστηκε ισόβια για την αντιστασιακή του δράση.
Το 1964 παντρεύτηκε τη Λέγκω της οποίας η συμβολή στην καλλιτεχνική δημιουργία του καλλιτέχνη υπήρξε τεράστια.
Ο καλλιτέχνης πραγματοποίησε πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Μουσείο Πούσκιν στο Ερμιτάζ, στη Μόσχα και στη Βαρσοβία). Πρωτότυπα έργα του υπάρχουν στο Ερμιτάζ και στην Βαρσοβία ενώ αντίγραφα του φιλοξενούνται στην «Στέγη Πολιτιστικής Κληρονομιάς Της Κοινότητας Καρυάς»
Απεβίωσε στις 26 Ιουνίου 1991.
